roosenyvinzuidamerika.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Wie zijn wij
 
 
 
Welkom op onze website! Wij zullen 6 maanden door Zuid-Amerika gaan rondreizen, op deze website kun je ons volgen!
 
Wij vinden het uiteraard ook leuk om het nieuws in Nederland te volgen, dus wil je wat kwijt of ergens op reageren, laat dan een reactie achter of stuur een persoonlijk mailtje naar Rosanne of Yvonne!
Als je op de hoogte gehouden wilt worden van nieuwe berichten van onze kant, vul dan even je emailadres in bij emailalerts (linksonderin).
 
Voor onze foto´s kijk je op: http://roosenyvinzuidamerika.mijnalbums.nl/
 
Veel leesplezier! Groetjes Rosanne en Yvonne
Laatste artikelen
Hola todos!
 
vanuit Quito ons aller aller laatste roosenyvinzuidamerika weblog! (vanaf een computer waar sommige hoofdletters niet werken).
 
Afgelopen woensdag zijn we in de hoofdstad van Ecuador aangekomen, even wennen na ons bezoek aan de Galapagos Eilanden maar al snel vonden we onze weg in de vele souvenirswinkels. We (vooral Roos) hebben schandalig veel souvenirs gekocht, maarja je komt hier waarschijnlijk maar een keer in je leven en zo kunnen we ons gemis aan dit fantastische continent een beetje compenseren! Ook hebben we een bezoek gebracht aan mitad del mundo oftewel het midden van de wereld waar Ecuador zo trots op is. Het monument dat je kunt bezoeken staat echter helemaal niet op de evenaar dus wij snapten de hele disneyland achtige bedoeling (veel winkels en restaurants rondom het monument) dan ook niet helemaal. Nadat we alle gratis musea (waaronder een met enorme kakkerlakken) hebben bezocht zijn we weer naar het hostel gegaan. Daar hebben we het bekendste spaanse kinderliedje La cucaracha (de kakkerlak) maar eens geoefend. verder hebben we nog een bezoek gebracht aan de bekendste Ecuadoriaanse markt Otavalo maar omdat we al zoveel souvenirs hadden ingeslagen hebben we bijzonder weinig gekocht. Het was wel weer erg leuk om op een typische Ecuadoriaanse markt te lopen waar van alles gebeurd zoals een vrouw die met twee gillende speenvarkens onder haar armen de markt over loopt.
 
Gisteren hebben we het belangrijkste museum van Ecuador (volgens de Lonely Planet, ons reisboek) gegaan, museo banco central. We hebben onze ogen uitgekeken, wat een mooie collectie hebben ze daar! De hele kunstgeschiedenis van Ecuador staat er tentoongesteld, van voor christus tot nu. Gisteravond zijn we voor het laatst lekker chique uit eten gegaan. Dat hadden we verdient nadat we de dagen ervoor hadden gegeten in wat we noemen 'de garage' voor 1 euro (soep,kip,rijst).
 
En vanmiddag is het dan zover, we komen weer naar huis! (zet de chocoladepepernoten maar vast klaar) met gemengde gevoelens, we zijn ontzettend blij om iedereen weer te zien, maar o wat gaan we zuid amerika missen!
- de vriendelijke en gastvrije mensen
- de kippen en andere dieren die vrolijk het internetcafe binnen komen wandelen
- de soep, de kip, de rijst
- de zuid amerikaanse 'schlagermuziek'
- de monologen die mensen houden in de bus om een lolly te verkopen
- de witte bergen en de groene dalen
- de tango en de salsa
- de argentijnse steaks en de peruaanse criolla soep
- etc etc etc
 
claaaaaaaaaaaro! Sud America es muy chevere! (duidelijk! zuid-amerika is erg cool!)
 
Iedereen bedankt voor alle leuke reacties en emails en we kunnen nu echt zeggen tot snel! 
 
Besos Roos en yv 
 
PS de foto's van Galapagos staan nu ook op de site.  
Lees meer...   (2 reacties)
Hallo allemaal! Dit keer een verslag van wel 2 weken dus het wordt een korte samenvatting (voordat jullie in slaap vallen...) We waren vorige keer gebleven in Puerto Lopez een ontzettend relaxed stranddorpje waar we onze eigen cabaña hadden (hutje op palen) met hangmat. Dat werd vier dagen relaxen, fietsen, cocktails drinken en een beetje salsadansen op het strand. Ook hebben we ontzettend lekker gegeten bij de lokale colombiaan, italiaan en ecuadoriaan (alles was vertegenwoordigd in het dorp). Het leukste wat we hebben gezien is het eiland Isla de la Plata waar heel veel marinevogels te zien zijn, Albatrossen, blue footed boobies (ja met die blauwe voetjes), nazca boobies en nog meer waarvan we de naam niet meer herinneren. Het was heel bijzonder dat we in de broedtijd kwamen waardoor ze allemaal eieren of kleine vogeltjes hadden. De vogels zijn ook zo slim om alle nesten praktisch op het pad te bouwen dus we moesten er in grote stappen omheen lopen.
 
Na Puerto Lopez zijn we naar de grootste stad van Ecuador gereisd, Guayaquil. Het viel een beetje tegen om weer tussen al die auto´s met bijbehorende stinkende uitlaatgassen te zijn na al die gezonde zeelucht. Hier hebben we dan ook niet zoveel gedaan, het was vooral een uitvalsbasis voor onze vlucht naar.... De Galapagoseilanden! Het laatste wat we van Guayaquil overhielden waren hevige buikpijnen en bijhorende verschijnselen van het eten van bedorven kip, beetje jammer!
 
Een beetje ziek kwamen we dus aan op de Galapagos Eilanden maar gelukkig klaarden we snel weer op want de eilanden zijn werkelijk een paradijsje. Nog even een korte omschrijving; de Galapagoseilanden zijn een eilandengroep aan de kust van Ecuador. De eilanden zijn vooral bijzonder vanwege de dieren die er leven. De eilanden zijn voor Charles Darwin dan ook een inspiratiebron geweest voor zijn evolutietheorie. Hij ontdekte dat de dieren op de Galapagos eilanden net iets anders zijn dan hun soortgenoten in de rest van de wereld. De eilanden zijn altijd erg geisoleerd geweest van de rest van de wereld. Dit verklaard het feit dat er geen landroofdieren leven (en waardoor je erg dichtbij de dieren kunt komen omdat ze nauwelijks natuurlijke vijanden hebben). De dieren staarden ons telkens aan alsof we paparazzi waren als we weer eens met de camera´s op hun neus stonden!
 
Tijdens ons bezoek aan de Galapagoseilanden hebben we vanaf het hoofdeiland Santa Cruz tours geboekt naar de omliggende eilanden (en op ieder eiland zijn weer andere dieren te zien). We hebben vooral heel veel gesnorkeld omdat de onderwaterweld prachtig is! Het is ongelovelijk wat we allemaal voorbij zagen zwemmen; zeehonden, zeeschildpadden, roggen in allerlei soorten en maten (ja ook de pijlstaartrog!), heel veel tropische vissen en... haaien! (de haaien op de Galapagoseilanden zijn voor ons gelukkig niet gevaarlijk ze eten alleen kleine visjes, pfff...). Ook op de eilanden zagen we heel bijzonder dieren, o.a. de reuzenschildpad, ongelovelijk om zo´n enrom dier te zien rondzeulen met een schild dat wel 20  keer zwaarder is dan onze backpack (en dat de hele dag!). En overal lagen zeehonden te luieren, vooral de babys zijn erg schattig! Een keer stonden we ze na een snorkeltochtje te bewonderen op het strand, maar toen we weer terug wilden snorkelen kwam de enrome papa zeehond uit het water gestromd! Zelf onze gids was bang en zei dat hij voorlopig maar niet meer naar het eiland ging aangezien hij duidelijk op het menu van de zeehond stond!
 
Ook erg bijzonder zijn alle vogels die op de eilanden leven. Ook hier zagen we weer de blue footed boobie (in het Nederlands jan van gent) en fregatvogels die een enorme rode zak onder hun snavel hebben die ze kunnen opblazen tot een heuze ballon! En vooral de flamingos vonden wij erg mooi, wat zijn ze roze! Maar ons favoriete dier was toch wel de leguaan. Als we op het strand lagen kwamen deze dieren nieuwschierig achter ons langs lopen. En het was erg leuk om te zien hoe onhandig ze worden overspoeld door de golven als ze het water ingaan (voorheen leefde deze dieren alleen op het land).
 
De Galapgoseilanden bestaan voornamelijk uit vulkanisch grond en hier is dan ook de tweede grootste vulkaan van de wereld, de Sierra Negra gevestigd. Natuurlijk mocht een bezoekje aan de vulkaan niet ontbreken, we hebben de hele ochtend rondgebanjerd door het lavalandschap met borrelende gaten (ja de vulkaan is hardsikke actief en in 2005 voor het laatst uitgebarsten).
 
Kortom; we hebben ons kostelijk vermaakt op dit paradijsje met witte stranden en al die bijzondere dieren. Helaas zijn we nu weer in grote stad Quito maar we genieten nog wel van onze aller aller laatste 5 dagen in Zuid-Amerika!
Lees meer...   (5 reacties)
Na ons jungle avontuur zijn we samen met Alan, AJ en Darren die we ook in het hostel waren tegengekomen naar Latachunga gereisd. Deze stad is absoluut niet interessant dus zijn we maar gezellig taart gaan eten en koffie gaan drinken. De volgende morgen zijn we vroeg opgestaan om de Quilotoa Loop te bereizen. Deze route voert dwars door de Andes langs kleine dorpjes. In de bus naar de eerste bestemming werden we al getrakteerd op adembenemd mooie uitzichten over de groene Andes Vallei. De eindbestemming van onze bus was het dorpje Zumbahua maar wij wilden die dag naar Quilotoa reizen dus klommen we met z´n allen in de achterbak van een pick-up truck. Aangekomen in Quilatoa zijn we naar het bekende kratermeer gelopen. In 1797 is de vulkaan uitgebarsten en liet een enorme krater achter die zich vulde met regenwater. Tegenwoordig heeft het water in de krater een groene kleur door de algen (zie foto´s). Een enorm gaaf gezicht en een raar idee dat het ooit een vulkaan is geweest. Eenmaal beneden zijn Roos, A.J., Allan en Darren gaan Kajakken in het meer wat wel bijzonder is aangezien je nu echt in de vulkaan aan het peddelen bent!
 
Omdat we wisten hoe stijl de kraterwand was omdat we al naar beneden waren gelopen, hebben we (ja lui) de terugklim op de rug van paarden gemaakt (alleen Alan onze 43 jarige sportieveling ging op eigen kracht naar boven). De paarden vonden dit echter ook niet z´on leuk idee en stonden om de paar minuten stil. Toch hebben we uiteindelijk de top bereikt en verder de hele middag gekaart omdat er een dikke mist op kwam trekken (waar Alan dus bijna in was verdwenen). ´S avonds heerlijk gelslapen naast ons houtkacheltje en de volgende dag vroeg weer op.
 
Dit keer was de bestemming Chingchulan. Ons doel was dit dorp te voet te bereiken. Samen met een stel uit Quito zijn we met een amateuristische routebeschrijving op pad gegaan. Jammergenoeg hebben de gidsen alle borden verwijderd om meer geld te kunnen verdienen. Wonder boven wonder liepen we een vrij goede route. We hebben er lekker lang over gedaan omdat de uitzichten geweldig waren. Ook kwamen we onderweg telkens inwoners van de dorpjes tegen die op het land aan het werk waren of hun koe, schaap, geit of varken aan het uitlaten waren. 5 uur later kwamen we aan in het hostel Cloud Forest. Toen we lekker zaten bij te komen van de wandeling hoorden we ineens iemand Nederlands praten, wat bleek in het zelfde hotel zat nog een groep van 25 (!) Nederlands....
 
Zoveel Nederlands werd een beetje teveel voor ons dus zijn we de volgende morgen weer vertrokken. Omdat de bus om 5uur ´s morgens zou gaan en we geen zin hadden om zo vroeg op te staan hebben we de lokale melkkar genomen. En dit idee hadden meer mensen dus de lading mensen was zwaarder dan de lading melk. De rit was wederom prachtig en het was leuk om te zien dat de melkverzameling hetzelfde gaat als 80 jaar geleden in Nederland. Een ton melk op de kar en lang de route brengen mensen hun emmertje melk en halen geld op, of ze komen met hun emmertje, betalen en halen er weer melk uit. De melkkar bracht ons naar het plaatsje Sigchos waar we de bus weer terug naar Latachunga hebben genomen. 
 
De dag erna was het 27 oktober, voor velen ook wel bekend als: DE VERJAARDAG VAN YVONNE! Darren had ons inmiddels al verlaten en Alan was al eerder spoorloos, dus had ik met A.J. een kleine verjaardagsverassing voorbereid zodat Yv toch nog een verjaardag met taart, kaarsjes en balonnen had ook aan de andere kant van de wereld. (Het was eigenlijk de bedoeling om een rauw ei op haar hoofd stuk te slaan zoals de traditie is in Zuid- Amerika, maar het was al zo zielig dat we haar hele verjaardag in de bus zouden zitten). En de dag eindigde ook al niet volgens planning, we wilden naar de kust reizen, naar Puerto Lopez maar na een dag bussen zijn we gestrand in de plaats Jipijapa. Zo vrolijk als de naam is, zo stom is het dorpje en vooral het pension waar we noodgedwongen moesten slapen (zonder water!). Maar gelukkig, we zijn nu in Puerto Lopez en het is hier heerlijk! We hebben ons eigen hutje op palen, met hangmat voor de deur en ontbijt met uitzicht op zee... wat wil je nog meer!
Lees meer...   (4 reacties)
In Banos hebben we zoals gezegd een jungletour geboekt, dit keer samen met AJ en Alan die beide uit Engeland komen en bij ons in het hostel zaten en toevallig ook naar de jungle wilden. Na wat zoeken hadden we wel een goede tour uitgezocht, aangeraden door andere reizigers en de eigenaar zou meegaan als gids, waarbij wij dachten een uistekende gids te hebben wat uiteindelijk wel erg meeviel en achteraf gaf hij ook toe alleen maar mee te zijn gegaan omdat hij AJ´s ogen zo mooi vond! De trip was wel erg mooi, de eerste dag zijn we ´s ochtends met een busje vertrokken naar het plaatsje Puyo, waarbij we langs allerlei mooie watervallen kwamen en zelfs met een supereng kabelbaantje over de rivier (hoog!!!) gingen naar de waterval aan de overkant. 
 
In het plaatsje hebben we op de lokale markt kip aangeschaft en vislijn om later in de trip te gaan vissen. Vervolgens zijn we gestopt bij een apen-opvang, waar ik naar wat later bleek een hele tijd rond te hebben gelopen met de alphamale van de groep, en dat Rosanne haar angst voor apen toch nog niet helemaal te boven is en liever uit de buurt bleef! Daarna zijn we doorgereden naar ons basiskamp voor die nacht, een relaxte plek aan de rivier met hutjes op palen, met hangmatten en een kampvuur. Na de lunch was het tijd voor de eerste wandeling, een korte naar een waterval maar voor het zover was heeft de gids Chakay onze gezichten geverfd met natuurlijke verf uit een plantje. Aangekomen bij de waterval zijn we voor de afkoeling gaan zwemmen in het best wel koude water en waar we hilarische momenten hadden omdat Rosanne´s verf niet meer van haar gezicht wilde komen waardoor haar hele gezicht oranje was! Terug in het kamp werd de verse tilapiafilet bereidt in bananenbladeren bij het kampvuur! Wat een heerlijk maaltijd was dat, met superverse vis.

Na een een donkere nacht met het ruisen van de rivier op de achtergrond zijn we de volgende ochtend voor een tweede wandeling op pad gegaan, dit keer weer naar een waterval, maar de wandeling was een stuk moeilijker en langer, aangezien we eerst gestopt zijn om vishengels te maken en het lopen werd ook erg moeilijk gemaakt omdat we grotendeels door de rivier liepen over de rotsen en stenen. Aan het eind van de wandeling kwamen we uit bij de ´verborgen waterval´ wat ook wel klopte want het duurt even voordat je er bent! Maar om het goed te maken konden we ook hier zwemmen wat toch ook weer een bijzonderde ervaring is, zwemmen onder een waterval.

Diezelfde middag zijn we de rivier opgegaan met de boot, of beter gezegd uitgeholde boomstam, om naar een ander kamp te gaan. Dit tweede kamp was wat groter en had zelfs een bar. Ook hier heerlijke hangmatten en zelfs papegaaien en apen. In de avond hebben we nog een avondwandeling gemaakt in het donker, wat welgeteld 1 alligator-oog opleverde, verder liepen de gidsen alleen maar te geinen dus is er niet veel van gekomen.

De derde dag hebben we een wandeling gemaakt naar het uitzichtspunt over de rivier wat een schitterend plaatje oplevert, tot in de verte konden we de jungle en de rivier zien, met op de achtergrond de bergen. Bij dit punt heb ik nog even een pijltje geblazen, waarmee ze vroeger op apen en alle soorten wild jaagden. En we hebben ons uitermate vermaakt met de boomschommel die er hing! In de verte zagen we ook de regen dichterbij komen, dus zijn we vertrokken richting kamp maar helaas niet op tijd, dus met poncho´s aan zijn we door de tropische regenstorm verder gelopen, waar we daarna heerlijk op de hangmat hebben uitgerust.

Terug in Banos, om weer bij te komen van het zware werk in de jungle, hebben we onszelf de volgende ochtend getrakteerd op een stoomcabine. Zittend in een houten hokje met alleen ons hoofd erboven uit, werden we volledig gestoomd met tussendoor een ritueel met erg veel en erg koud water! Maar het was heerlijk! Die middag zijn we weer verder getrokken, richting Latacunga.

Lees meer...   (1 reactie)
(geschreven door Rosanne)
 
Ons eerste verslag uit een nieuw land: Ecuador! Vanuit Mancora, het paradijselijke strandplaatsje in Peru zijn we verder gereisd naar Loja onze eerste bestemming in Ecuador. De knieen moesten weer in de nek want de bussen in Ecuador zijn niet meer zo luxe als in Peru. Maar na 7 uurtjes tijd doden met Rambo 3 en Die Hard 4 (alle films in de bussen in Zuid-Amerika zijn kijkwijzer onvriendelijk, en daarom zijn er altijd een paar huilende kleuters aan boord) kwamen we ´s avonds aan in Loja. Wat gegeten bij de mexicaan waar alle taco´s, burrito´s en andere gerechten niet duurder waren dan 2 euro (kijk daarom zijn we hier!) en snel onze oogjes dichtgedaan want de volgende morgen stond een bijzondere trip te wachten.
 
Met de locale bus zijn we in 1,5 uur naar het plaatsje Vilcabamba gereden. Onderweg keken we onze ogen al uit, overal zagen we groene bergen, banenbomen en oerhollands uitziende koeien (zwart met wit, of wit met zwart?). Eenmaal daar werden we op onze paarden gehezen. De gids vroeg ons of we al ervaring hadden met paardrijden dus ik vertelde hem leuk het verhaal dat ik op mijn 12e een paar lessen heb gehad, meteen gevolgd door: ´maar dat is natuurlijk wel heel lang geleden´. Toch vond hij dat genoeg reden om mij op de Speedy Conzales onder de paarden te zetten. Gelukkig had Yv een het iets makkelijker zij kreeg de ´Abuelo´oftwel opa onder de paarden. De heenweg ging nog wel relaxed, we waanden ons in een soort sprookjeswereld met al dat groen om ons heen. En om het helemaal compleet te maken bezochten we ook nog de waterval die op de helft van de route lag. Op de terugweg was het echter een heel ander verhaal, galopperend langs afgronden en over het hoofdplein van het dorpje kwamen we nauwelijks heelhuids weer aan. Zo wat waren we, vooral ik, door elkaar geschud! Maar heel erg blij dat we op het zadel zijn blijven zitten en met alle mooie dingen die we hebben gezien, hebben we nog maar een lekker aardbijensapje op het plein gedronken.
 
De dag erna nog wat om ons heen gekeken in Loja, een stad die verder niet zo heel bijzonder is. Al was het wel heel erg fijn dat we daar onze nieuwe camera´s konden kopen! ´s Middags zijn we met de bus naar Cuenca gereden. Een Unesco stad midden in Ecuador. We kwamen verlaat aan omdat we moesten wachten voor wegwerkzaamheden. Toen het hostel dat we in gedachten hadden geen plek had zijn we dan ook maar naar het dichtsbijzijnde hostel gelopen. Daar aangekomen kregen we de beste kamer ooit aangeboden, twee 2persoonsbedden, een tv en een eigen badkamer en niet eens duur! Nou daar hebben we heerlijk van genoten. De dag erna hebben we Cuenca bezocht, wat een fantastische mooie stad, de gebouwen doen erg denken aan Europa er zijn hier natuurlijk ook veel spaanse invloeden. Toen we wat aan het rondkijken waren tussen alle ontzettend leuke winkels in Cuenca (en ons de hele tijd moeten inhouden om niet ontzettend veel te kopen) zagen we ineens een Hollandse ijssalon! Nou daar moesten we natuurlijk even een lekker milkshake drinken. Binnen kregen we spontaan heimwee bij het zien van foto´s van de elfstedentocht, de Amsterdamse grachten en molens. Die Hollanders zijn ook overal! Met onze buiken vol hebben we nog maar wat musea bezocht en zijn we een stuk langs de mooie rivier gelopen.
 
De dag erop stond onze volgende busreis alweer gepland, ditmaal 7 uur naar het plaatsje Banos waar we nu zijn. Vandaag stond dan ook een relaxdag op het programma aangezien 7uur bussen toch wel wat vermoeiend is (vooral met je knieen in je nek) dus wilden we naar de thermale baden gaan. Maar na het zien van 3 zwembaden met 300 Ecuadorianen in bruin water zijn we toch maar omgedraaid en zijn we achter internet gaan zitten voor een verhaaltje en wat foto´s! Morgen gaan we voor 3 dagen een jungletocht maken dus daarover later meer!
Lees meer...   (4 reacties)
Na Lima zijn we afgereisd naar Huaraz, de plaats in Peru om trektochten en mountainbike-tochten te maken. Wij kozen voor het laatste, zodat we in 1 dag zoveel mogelijk van de omgeving konden zien. En dat is ook zeker gelukt, ´s ochtends vroeg om half 7 ging onze lokale bus (met fietsen op het dak en al) om ons en 2 jongens uit het hostel, naar het hoogste punt van die dag te brengen, namelijk op 4.700 meter boven zeeniveau. Wat we niet wisten was dat het daar sneeuwde! Lekker koud dus, dus zijn we maar snel gaan fietsen. Het eerste stuk was dan ook erg modderig maar de uitzichten waren spectaculair, met besneeuwde bergen, blauw/groengekleurde meren en onderweg veel koeien langs de weg! Wat later begon het helaas ook nog te regenen en had een van de jongens een lekke band, maar na een tijdje plakken en koukleumen konden we weer verder om nog meer down-hill te gaan. Om een lang verhaal kort te maken, we hebben er 5,5 uur over gedaan om beneden te komen, met zere kont en kapotte duimen van het remmen kwamen we eindelijk aan, maar het was het zeker waard, we zijn door dorpjes gefietst (met honden die bijna aan onze broek hingen!) en het voelt toch wel weer goed om actief te zijn. Terug in het dorp regende het keihard, dus zijn we diezelfde avond nog vertrokken naar Trujillo.

Deze derde stad van Peru heeft, op een mooi plein en een leuk speelgoedmuseum, verder weinig te bieden, maar in de directe omgeving zijn de ruines te vinden van pre-inca culturen. Met een tour hebben we diverse plaatsen bezocht, waaronder de tempel van de zon en de tempel van de maan, wat op het eerste gezicht weer een stapel stenen lijkt, maar waar wel hele mooie muurschilderingen te zien zijn. Verder hebben we de regenboogtempel bezocht en de Chan Chan-site, de grootste uit klei-gemaakte stad ter wereld, met mooie beelden en wandinscripties. Ook hebben we hier ´s werelds lelijkste hond ontdekt: de Peruaanse naakthond!!!
 
Om Peru relaxed af te sluiten zijn we verder naar het noorden gereisd naar surfdorp Mancora. Waar het werkelijk relaxed was, met veel zee, strand, party, warm weer en zon. We hebben hier vooral heerlijk gegeten, met name de brownies met ijs en warme chocoladesaus konden we niet laten staan, in de zon gelegen, op het strand naar de dolfijnen gekeken die zomaar langs kwamen zwemmen, in de hangmatten gelegen en uitgeslapen. Wat helaas minder leuk was was dat onze tassen met camera´s gestolen zijn op het strand, maar wel weer een heel avontuur. Op het politiebureau werden we geholpen door een stel stoere kerels die dan ook maar gelijk een aantal ´badboys´ op zijn gaan pakken waar wij vervolgens een line-up mee moesten doen, maar omdat we nooit het gezicht hebben gezien van degene die onze tassen had gestolen was het voor ons niet mogelijk om er iemand uit te pikken. We hebben er maar een extra brownie op gegeten.Onze laatste dag in Mancora hebben we in het water doorgebracht, met een surfles! Stonden we eerst nog onwennig naast zo´n grote surfplank op het strand, na een aantal keer proberen konden we al aardig op die plank staan. Met instructeur die met je meezwemt en zegt wanneer je moet gaan staan lukt het best aardig haha, maar het was een hele leuke ervaring om te surfen.
 
We zijn nu aangekomen in ons laatste land, Ecuador, waar we als eerste gelijk nieuwe camera´s hebben aangeschaft. Foto´s komen er dus later weer aan, we gaan ons nu vermaken in Ecuador!
Lees meer...   (2 reacties)
(Geschreven door Rosanne)
 
Hier weer een verhaal uit Peru, het land waar we weer wat in actie zijn gekomen! Na Cusco zijn we afgereisd naar de 2e stad van Peru Arequipa in het zuiden. Daar aangekomen zijn we eerst cultureel gaan doen en hebben we het beroemde klooster van Arequipa bezocht. Sinds 1500 wonen hier nonen in een soort van de buitenwereld afgeschermd dorp. Het klooster is ontzettend mooi met felgekleurde muren in blauw en terracotta. Het is zo groot dat we er ongeveer 2 uur doorheen hebben gelopen en ons hebben verbaasd over de dunne matrasjes waarop de nonnen sliepen! Er wonen nog steeds nonnen in het klooster maar in een deel dat is afgeschermd voor toeristen. Ongelovelijk hoe mensen hun hele leven geven voor het geloof! ´s Middags zijn we gaan lunchen bij een vegetarisch restaurant, het menu kostte 1,50 euro voor vier gangen dus dat kon niet veel goeds betekenen, maarja je weet het nooit. En nee het was niet lekker, koude aardappeltaart, jussoep en warme limonade! Dus toen hebben we maar wat overheerlijke aarbeien van een kraampje op straat ingeslagen.
 
Vervolgens zijn we naar een ander interessant museum gegaan waar de mummie Juanita ligt. Juanita is als meisje van 12 jaar geofferd. De Inca´s geloofden dat ze de bergen gunstig moesten stemmen en na een aardbeving vonden zij het nodig om een meisje te offeren. Na een wandeltocht van een aantal dagen naar de top van de berg werd het meisje geofferd. Nadat zij een giftige drank had gedronken werd ze op haar hoofd geslagen en werd ze begrafen samen met allerlei offers zoals goud en sieraden (welke ook in het museum te zien waren). Tijdens ons bezoek aan het museum kwamen we Brid weer tegen waarmee we de tocht naar Machu Picchu hebben gelopen. Samen met haar hadden we een tocht naar de Colca Canyon geboekt voor de volgende dag. ´S avonds hebben we een heerlijk broodje kebab gegeten want om een of andere reden is er in Arequipa een hele turkse infasie gaande.
 
De dag erna vroeg opgestaan om op weg te gaan naar de Colca Canyon. Omdat we nog een beetje moe waren van de Inca Jungle Trail hebben we maar de ´ouwelullen´ bus genomen en stopten we om de paar minuten om uit te stappen en foto´s te maken. Aan het einde van de tocht waren daar weer de overheerlijke hotsprings dus we hebben genoten! ´s Avonds was het tijd voor folklorische dans en Yvonne mocht tegen haar zin ook een dansje wagen (zie foto!) daardoor was ze wel weer wat opgewarmd want ´s nachts was het flink koud. Die ochtend zijn we om 6uur gaan rijden naar de Colca Canyon, de één na diepste Canyon van de wereld. In werkelijkheid is de Canyon helemaal niet indrukwekkend maar gelukkig werden we vergezeld door een aantal Condors en dat was fantastisch! Die vogels zijn echt enorm groot!
 
Die avond hebben we nog enigszins het nachtleven van Arequipa verkend, het was erg grappig dat we weer wat oude bekenden van het vrijwilligerswerk in Bolivia tegenkwamen. Maar na een aantal biertjes was het toch tijd om ons bedje op te zoeken want de volgende morgen stond iets spannends te wachten: Raften! Die ochtend vertrokken we met een bus samen met 8 Taiwanezen naar de Chili Rivier. Daar werden we in een sexy wetsuit gehezen en met een helm op konden we veilig de boot betreden. We zaten met z´n zessen in de boot waaronder een vrouw van 60! En het ging best hard aangezien wij op niveau 3-4 zaten en het hoogste niveau 6 is. Af en toe zaten we dan ook klem en soms gingen we met een noodvaart naar beneden. Kortom het was een fantastische ervaring en we willen tijdens onze trip zeker nog eens gaan raften!
 
´s Avonds hebben we de nachtbus genomen naar Nazca, waar we ´s ochtends om 6 uur aankwamen. Meteen werden we opgehaald door een gelikt ventje van de agency waar we al contact mee hadden gehad. We zouden die ochtend namelijk nog iets spectaculairs doen, in een klein vliegtuigje de beroeemde Nazca lijnen bekijken. Deze lijnen zijn super mysterieus, niemand weet precies waar ze voor dienden en hoe oud ze precies zijn. De lijnen vormen verschillende dieren die typerend zijn voor Peru zoals een aap, een condor en een spin. Een Duitse onderzoekster die er ongeveer 50 jaar onderzoek naar heeft gedaan dacht dat het een soort kalender was afkomstig uit de oude Nasca cultuur. Deze mensen konden met behulp van wiskundige berekeningen een klein figuur zo ontzettend groot maken (de figuren zijn zo groot dat ze alleen uit de lucht te zien zijn). Erg bijzonder om te zien dus en het was ook nog eens heel spannend in z´on klein vliegtuigje voor vier personen!
 
Meteen na ons vliegtuigtochtje hebben we een bus genomen naar de volgende bestemming omdat de stad Nasca verder weinig te bieden heeft. Op 4uur rijden van Nasca ligt het plaatsje Ica. Van daaruit hebben we een taxi genomen naar de plaats Huacachina. Huacachina is een oase omringt door zandduinen. De temperatuur was enorm aangenaam waardoor wij ook blij verrast waren met een zwembad bij ons hostel! De hele middag hebben we lekker liggen bakken en het ultieme vakantiegevoel kwam dan ook naar boven. De dag erna was het weer tijd voor wat actie. Waar Huacachina bekend om staat is het sandboarden, dat is met een soort snowboard de zandduinen afsjeesen. Om bij die duinen te komen namen we met 4 rare Londenaren een Buggy en dat was echt een achtbaanrit. De chaffeur scheurde echt als een gek over alle duinen en soms hingen we een paar seconden in de lucht! Het sandboarden was echt te gek. Omdat wij nooit hebben gesnowboard zijn we op ons buik op het board gaan liggen en je gaat dan nog 2 keer zo hard! Daarna was het weer even bijkomen en zandafschudden aan de rand en in het zwembad.
 
Op dit moment zitten we in Lima, de hoofdstad in Peru. We hebben onze ogen uitgegeken in deze moderne stad. Je waant je eerder in Europa dan in Zuid-Amerika! Het was ook enorm leuk om weer eens in een supermarkt te lopen en ons eigen eten in te slaan. De volgende dag zijn we de bekende pleinen van Lima gaan bezoeken, Plaza San Martin en Plaza de Armas. Ontzettend mooie gebouwen sieren deze pleinen. Ook staat er een mooie Kathedraal die ik wel wilde zien maar Yvonne zag nog een kerk niet zitten dus zij wachtte buiten. Daar raakte ze aan de praat met een meisje die samen met haar broertje zat te wachten op haar moeder. Toen ik naar buiten kwam zaten we nog een tijdje te praten totdat ze vroegen of we zin hadden om te lunchen bij hun thuis. Dus daar zaten we met een typisch Peruaanse familie aan de spaghetti met kippepoot (ze houden hier van kip!). Erg gezellig, we hebben het hele fotoalbum gezien en zij hebben vooral veel gepraat (onze spaanse woordenschat is nog steeds een beetje minimaal). Het was leuk om te zien hoe gastvrij sommige Peruanen zijn, ze leefden vrij klein maar vonden het zo ontzettend leuk dat wij bij ze op bezoek waren!
Voor de rest hebben we in Lima wat geshopt, de winkels zijn hier leuk! En gaan we straks naar een feest van een of ander Peruaans sigarettenmerk ?¿ Vanavond gaat onze bus alweer naar de volgende bestemming Huaraz!
 
(Hopelijk hebben jullie veel leesplezier gehad, het stuk is lekker lang geworden!)
Lees meer...   (1 reactie)
 
 
 
We zijn vier dagen gaan trekken, de Inca-Jungle-Trail, op weg naar ons einddoel Machu Picchu! De eerste dag hebben we sportief de fiets (mountainbike) gepakt, wat al weer een heeeele tijd geleden voor ons was, maar Rosanne was het fietsen niet verleerd en zat als een echte motormuis op die fiets. Ruim 4 uur lang hebben we off-road downhill en helaas voor onze benen en billen ook up-hill over zandweggetjes gereden, terwijl we werden opgegeten door de zandvliegen! Onder het stof kwamen we uitgeput aan bij onze eerste bestemming, een klein dorpje waar we een 'heerlijke' koude douche hebben genomen en onze avondmaaltijd hebben gegeten, zoals overal in Peru, vooraf een soep met een aardappel erin, en daarna vlees met vette frieten en rijst! Daarna zijn we vroeg naar bed gegaan want de volgende was het vroeg op en een vol programma voor de boeg.
 
De tweede dag zijn we namelijk gaan lopen, rond half 8 's ochtends zijn we vertrokken en hebben voornamelijk bergop gelopen, wat niet mee valt op deze hoogte en het werd al snel heter en heter. De hele ochtend hebben we erover gedaan, met een hoop rustpunten tussendoor, om de lunchplek te bereiken, zo rond half 1, waar ze gelukkig hangmatten hadden zodat we heerlijk bij konden komen. Na de lunch (soep met aardappel en rijst met friet, hoe kan het ook anders) zijn we weer verder gaan lopen, gelukkig wat minder zwaar want wat vlakker maar we werden ondertussen wel opgegeten door muggen en zandvliegen. Na een wandeling van weer een paar uur, waren we (de groep) er wel klaar mee voor die dagen dus vroegen we de gids maar weer eens hoe lang het nog was. Nou, minder dan een uur, was zijn antwoord. Maar de eerste 2 dagen zei hij wel vaker wat wat totaal niet klopte, dus hebben we er maar een biertje op gewed dat het langer zou zijn. Langzaam om de tijd een beetje te rekken gingen we verder en na exact 9 minuten kwamen we aan bij ons eindpunt! Grr een biertje armer maar wel erg blij, want we waren bij de hotsprings! Nadat we ons snel omgekleed hadden in bikini hebben we heerlijk een hele tijd in het natuurlijke, warme water gelegen. Heerlijk na zo'n dag.
 
's Avonds verbleven we in een ander dorpje waar we gegeten hebben (jullie weten wel wat) en de volgende ochtend zijn we weer vroeg opgestaan, er stond ons een iets minder zwaar programma te wachten. Slechts 2,5 uur in de ochtend en 3 uur in de middag lopen... 's Ochtends zijn we verder gelopen langs de rivier en zagen we Machu Picchu al aan de achterkant, na de lunch hebben we 3 uur lang langs de spoorlijn gelopen naar onze eindbestemming, Aquas Calientes. Een heel toeristisch dorpje wat de uitvalsbasis is voor een bezoek aan Machu Picchu. Hier kregen we een luxe kamer met echte dekbedden (tja waar je al niet blij van wordt) en een echte badkamer met warme douche! Al heeft het frisse gevoel niet lang geduurd, want na een korte nachtrust zijn we om half vier 's ochtends opgestaan om de laatste treden naar Machu Picchu te beklimmen.
 
We weten nog steeds niet hoeveel treden het precies waren, maar waarschijnlijk zo'n 1200! Na een uur zweten, zuchten en puffen kwamen we aan op de top! We waren er als een van de eerste mensen die ochtend, later zie je bussen vol toeristen boven komen, dus we waren wel trots op ons zelf dat we het gehaald hadden! Na een hoop gewacht op onze gids met de kaartjes konden we eindelijk naar binnen om Machu Picchu dan eindelijk te bewonderen en we zagen ... mist! En koud dat het was! Het hele doel van 's ochtends vroeg naar boven gaan is de zonsopgang te zien, maar toen de mist uiteindelijk wegtrok was het uitzicht spectaculair!
 
De Inca-stad is heel goed bewaard gebleven omdat de Spanjaarden het nooit ontdekt hebben, dus was het geweldig om te zien hoe de huizen gebouwd zijn, hoe ze offerden en hoe ze hun landbouwproducten verbouwden. Na een aantal uur rondgelopen te hebben en duizenden foto's gemaakt te hebben, hebben we het onszelf makkelijk gemaakt en de bus naar beneden genomen.
 
's Avonds zijn we teruggegaan naar Cusco, de belangrijkste stad in Peru voor wat betreft de Inca-cultuur en historie. Het is een hele aangename stad met een mooi centraal plein, veel cafetjes, restaurantjes en veeeeeel souvenierwinkels, dus we vermaken ons hier wel!
Lees meer...   (3 reacties)
Na ons bezoek aan de enorme stad La Paz was het weer tijd voor wat rust. We brachten daarom een bezoekje aan Copacabana (nee niet de bekende stad in Brazillie maar de Boliviaanse variant). Een klein schattig plaatsje met een enrom mooie cathedraal. Daar zijn we ons weer te buiten gegaan aan het kopen van souvenirs want ja dit was de laatste bestemming in Bolivia (het goedkoopste land in Zuid Amerika). De volgende dag zijn we samen met Mary die we tijdens de busreis hebben leren kennen met de boot naar Isla del sol (het eiland van de zon) gevaren. Daar aangekomen zijn we in 4 uur naar de andere kant van het eiland gewandeld. Het eiland is supermooi omringt door het enorm blauwe Titicacameer. Het Titicacameer was de eerste standplaats van de Inca's en is nog steeds van groot religieus belang voor de Bolivianen en Peruanen (het ligt voor een deel in Peru en voor een deel in Bolivia). Op het eiland is geen verkeer en er lopen dan ook overal schapen, varkens, ezels en koeien rond dat was echt super en we hebben de schapen dan ook bijna doodgeknuffeld. In het noorden van het eiland hebben we een hotel genomen voor het mooie Bolivaanse bedrag van 1,50 euro voor een nacht (daarvoor krijg je wel kneiterharde bedden). De volgende dag hebben we heerlijk op het strand gelegen dat bijna prive was omdat wij bijna de enige touristen waren. Grappig is dat je het strand deelt met varkens en koeien die lekker liggen te zonnebaden.
 
Bij aankomst in Copacabana hebben we direct de bus naar Puno (een plaats aan het Titicacameer in Peru) genomen. En na een nachtje op zachte bedden konden we er weer tegenaan en zijn we weer met de boot het meer opgegaan. Daar hebben we de beroemde drijvende eilanden bezocht. Dat zijn eilanden gemaakt van riet die drijven op het meer. In het begin waren er maar 15 eilanden maar omdat alle touristen het zo leuk vinden is het inmiddels uitgebreid naar 45. Alles is er te vinden zelfs een telefoon. Na een aantal uurtjes touristje spelen was het tijd voor het volgende eiland. Daar verbeleven we bij een peruaanse familie bestaande uit opa en oma en kleindochter Sonia (haar ouders wonen in de bergen). Omdat het al 3 uur was dachten we maar eens te vragen hoe laat de lunch was, daar kregen we geen antwoord op in plaats daarvan mochten we meehelpen! Bonen doppen en aardappels schillen. In de keuken die helemaal zwartgeblakerd was van het vuur waar ze iedere dag op koken hebben we onze lunch gegeten. Maar tijdens het eten dachten we ineens apen te horen (ja we dromen er nog steeds over) maar na navraag aan onze huismama bleken het toch geen apen te zijn. Na nog wat luisteren kwamen we er ineens achter dat het cavia's waren! Yvonne zag de bui al hangen en dacht dat er 's avonds cavia op het programma stond. Maar gelukkig, cavia's zijn alleen voor speciale gelegenheden.
 
Die avond werden we door Sonia en de huismama omgekleed in de speciale klederdacht van het eiland en zijn we naar een dorpsfeest gegaan. Begeleid door een echte peruaanse band hebben we de hele avond gedanst en bier gedronken.
 
De volgende dag zijn we naar het eiland Traijle gegaan.Daar hebben we een mooie tocht gemaakt om vervolgens weer met de boot naar het beginpunt Puno te gaan.
 
Onze eerste ervaringen in Peru waren heel goed, het meer is echt verschrikkelijk mooi en de mensen zijn erg vriendelijk en gastvrij. Op dit moment zijn we in de oude inca hoofdstad Cusco maar hierover in het volgende verhaal meer!
Lees meer...   (4 reacties)
Ga er even goed voor zitten want hier komt een aardig verhaal van alle dingen die we nu weer hebben beleefd in de Jungle, de Pampa's en in de hoogste hoofdstad van de wereld.
 
Nadat we klaar waren met de beestjes van Villa Tunari hebben we luxe een minibusje genomen richting Cochabamba, wat best een aardige stad bleek te zijn met veel zon, veel markten waar we ´s ochtends een heerlijke fruitsalade op hebben, verder zijn we naar het Palacio Portales gegaan, een enorm landgoed van een nu overleden Boliviaan die rijk is geworden met de handel in mijnen en er zelfs nooit gewoond heeft, maar het was erg mooi om te zien, we hebben in Cochabamba het hoogste Jezus-beeld ter wereld gezien waar we mooi mee op de foto staan. Het beeld is groter qua meters dan het beeld in Rio maar natuurlijk lang niet zo bekend... ´s Avonds was het hoognodig tijd voor een bioscoopje, de bioscopen hier zijn verbazingwekkend modern en groot, we hebben heerlijk weggezwijmeld bij The made of honor, met Mcdreamy voor de kenners in de hoofdrol mmm.
Na onze rustige dagen in Cochabamba om bij te komen van alle apenpoep en apenaanvallen was het tijd om weer verder te reizen naar la Paz, de hoogste hoofdstad ter wereld. Ook hier is het weer heerlijk, behalve ´s avonds, dan wordt het door de hoogte wat frisser, we hebben hier voornamelijk geshopt, geshopt en geshopt! Het is hier namelijk heerlijk souvenier shoppen, alles is lekker goedkoop, nog een beetje afdingen en zo ben je de hele dag verder met alle winkeltjes en kraampjes bezoeken, wat minder was het gedeelte wat ze de heksenmarkt noemen, waar gedroogde lama-baby´s te koop zijn, volgens Boliviaans gebruik moet je die onder je huis begraven voor geluk, brr! Alle souveniers zijn ingepakt en afgegeven op het postkantoor, dus nu maar duimen dat het over een aantal weken thuisbezorgd wordt!
Verder hebben we het nationale museum voor kunst bezocht, diverse pleinen met cathedralen bekeken en het presidentsgebouw gezien. Om ook de culterele kant niet te vergeten na al dat geshop zijn we naar Tiwanuka geweest, een pre-inca site waar ze momenteel aan het nog aan het opgraven en herbouwen zijn, helaas was het niet zo boeiend als we gedacht hadden, de beelden waren erg mooi om te zien met verschillende inkepingen en afbeeldingen, verder was het voornamelijk veel zand. 
In La Paz terug, hebben we ´s avonds samen met Paul een oude bekende uit Samaipata nog heerlijk genoten van een broodje shoarma en bitterballen! De volgende dag zijn we met het vliegtuig vertrokken naar Rurrenabaque.
 
 

Donderdagochtend om 6:15 uur vertrokken we naar een klein plaatsje in het noorden van Bolivia, Rurrenabaque (probeer het niet uit te spreken) dit keer met het vliegtuig omdat de weg nogal onbegaanbaar scheen te zijn. Dat was een hele ervaring want in het vliegtuig paste niet meer dan 10 personen en ook een blik in de cockpit gedurende de vlucht hoorde erbij. Na 30 minuten landde we op een  groot weiland en werden we meteen de jeep ingeladen met nog 6 anderen. Na 3 uur stofhappen kwamen we dan eindelijk aan op onze eerste bestemming: de pampas! Alle spullen inclusief het eten voor de komende dagen werd ingeladen en de boottocht kon beginnen! Erg bijzonder langs enorm veel alligators (ook erg leuk als ze op de boot af komen zwemmen...) capibaras (dat zijn grote en enorm lompe knaagdieren), schildpadden en enorm veel verschillende vogels. Na 2 uurtjes oo's en aa'hs was het tijd voor het hoogtepunt van deze trip: zwemmen met roze dolfijnen! Na wat aarzelen (de alligators lagen nog steeds vanaf de kant te loeren) ging toch bijna iedereeen het water in. De dieren reageerde vooral op een lege plastic fles die we overgooiden naar elkaar, zo zag je telkens de snuitjes boven het water uitkomen, een erg bijzondere en onvergetelijke ervaring. Terug in ons kamp, wat bestond uit een aantal hutjes op palen hebben we een prachtige zonsondergang bekeken in de enige echte sunset bar (met koud bier!) en zijn we door het donker teruggevaren om alle enge alligator oogjes naar ons in het donker te zien loeren.

 

De volgende dag gingen we op slangenjacht en na een prachtige wandeling van 4 uur hebben we er in total 7 gespot (waaronder twee sexende, en dat kan wel 4 dagen duren!). Die middag stond een andere leuke activiteit op het progamma: piraña vissen! En na een tijdje klungelen met en plastic draadje met een stuk vlees had ik de eerste vis te pakken en na een tijdje had ook Yvonne beet en wel een piraña! (die ze diervriendelijk weer heeft teruggegooit in de rivier). Ja en 's avonds stond dan ook vis op het programma  maar bij de aanblik van de gefrituurde vriendjes bederfde mijn eetlust toch een beetje. Dus heb ik mijn vissen aan de gids gegeven en het heeft hem erg lekker gesmaakt!

 

De laatste dag hebben we nog een eindje gevaren over de rivier en daarna weer naar het plaatsje waar we waren opgestapt en weer 3 uurtjes stofhappen in de jeep die ons terugbracht naar Rurrenabaque. Na savonds een heerlijke pizza naar binnen te hebben gewerkt was het de volgende dag tijd voor de jungle! Gezellig met 2 japanners bracht een prachtige boottocht door het Madidi nationaal park ons naar het basiskamp. Ook hier hutjes op palen, want in het regenseizoen stroomt alles onder. Na een lekkere lunch met kip en patat (zonder appelmoes) gingen we op pad met onze gids Eri. Hij werkt al 16 jaar op deze plek en wist gigantisch veel van alle planten, bomen en stuiken die we tegenkwamen. De meest bizarre planten kwamen voorbij, onder andere de viagraboom, een liaan waaruit je water kunt drinken, een appel waarmee je met het sap een tatoo kan maken en ga zo maar door. Bovendien is de jungle een grote apotheek bijvoorbeeld voor reuma of allergieen, overal is wel een plant of boom voor. Ook hebben we veel dieren gezien, 's nachts een tarántula (dat is een hele grote spin, wel een beetje eng in het donker), wilde zwijnen (die een enorme stank achter laten), meer apen, dit hoog in de bomen en veel vogels. Kortom erg mooi om te zien allemaal . De volgende dag hebben we nog een wandeling gemaakt en na een nogmaals prachtige boottocht waren we weer terug aan wal waar het minivliegtuigje ons weer veilig heeft teruggebracht naar de grote stad La Paz.        


Nadat we weer veilig en wel geland waren in La Paz, hebben we besloten om hier nog 2 dagen te blijven en daarna door te reizen naar Copacabana, een dorpje bij het hoogst bevaarbare meer ter wereld, Lake Titicaca.
In deze 2 laatste dagen in La Paz hebben we iets heel bizars gedaan, we hebben namelijk de gevangenis bezocht, wat niet een erg alledaagse gevangenis is. Het is voor toeristen heel gebruikelijk om een tour te boeken om rondgeleid te worden door de gevangenis, we hebben de kant gezien waar alle Bolivianen zitten, het grootste gedeelte zit er voor drugsovertredingen. Erg bizar om te zien is dat er ook kinderen wonen, omdat het gezin het niet kan veroorloven om naast een cel ook nog een huis buiten de gevangenis te betalen. Er is ook een sectie waar alle buitenlanders zitten, waaronder ook 2 nederlanders, maar hier zijn we niet geweest.
Vanavond gaan we voor wel 3 euro naar het internationale jazzfestival in het nationale theater en dan gaan we morgen verder, steeds meer richting Peru.
Besos a todos!

Lees meer...   (3 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl